Eén op tien Nederlanders vindt anno 2010 nog steeds dat "gevangenschap homoseksuelen tot inkeer zal brengen" en dat "de formele rechten van homo's moeten worden afgepakt".

Dat is het schokkende resultaat van de homofobiemeter van ontwikkelingsorganisatie Hivos, Nederlands grootste aidsbestrijder wereldwijd. Ook uit cijfers van het Nederlandse Sociaal en Cultureel Planbureau blijkt dat 10 procent van de Nederlandse bevolking zo negatief staat tegenover homoseksuelen dat ze vindt dat homoseksuelen niet mogen leven zoals ze dat zouden willen.

Helft neemt aanstoot
Ook blijkt uit onderzoek dat de tolerantie in Nederland dunner is dan het lijkt. Zo neemt bijna de helft van de Nederlanders aanstoot aan zoenende mannen, terwijl maar één op de tien aanstoot neemt aan zoenende hetero's. Ook homojongeren hebben nog grote problemen, één op de twee heeft ooit nagedacht over zelfmoord.

In 76 landen homoseksualiteit nog altijd verboden
Hivos constateert wereldwijd een achteruitgang in tolerantie: in 76 landen in homoseksualiteit bij wet verboden. Vorig jaar was dat nog maar in 72 landen zo.

Incidenten
De jongste dagen waren er bij onze noorderburen al drie nieuwsitems die voor beroering zorgden bij de homoseksuele gemeenschap. Tijdens een inburgeringcursus zou een docent een homoseksuele cursist hebben aangeraden zijn seksuele voorkeur zoveel mogelijk voor zich te houden. De Zuid-Amerikaan, inmiddels getrouwd met een Nederlander, zou te horen hebben gekregen: "De meeste andere leerlingen hebben een islamistische achtergond en die hebben het niet zo op homo's."

En in Bergen op Zoom hebben "slechts" vijf mannen zich gemeld bij de politie, maar vermoedelijk zijn de afgelopen maanden veel meer homo's afgeperst. Uit gesprekken met enkele slachtoffers en chatsessies op homosites blijkt dat hoogstwaarschijnlijk veertig à vijftig homo's geld afhandig is gemaakt. Ze werden afgeperst door een groepje minderjarige jongens uit de regio. Twee van de vijf die zich meldden deden ook daadwerkelijk aangifte, de anderen zouden nog overwegen dat te doen.

DEN HAAG -  Het gebrek aan acceptatie van homoseksuelen onder jongeren, orthodox godsdienstige Nederlanders, laagopgeleiden en Turkse en Marokkaanse Nederlanders is reden tot zorg. Dat blijkt uit een rapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP).

De manier waarop scholen omgaan met homoseksualiteit is een belangrijke indicator voor de veiligheid. OCW heeft scholen ondersteund in het bespreekbaar maken van seksuele diversiteit en het tegengaan van homodiscriminatie. Toch denkt bijna een derde van leerlingen in het voortgezet onderwijs dat een homoseksuele leerling op school daar niet open voor uit kan komen, zo blijkt uit het rapport. Ook homoseksuele docenten zijn kwetsbaar voor pesten en intimidatie.

De Turkse publieke opinie keert zich nog altijd in meerderheid tegen gelijkberechtiging voor en gelijke behandeling van homoseksuelen. Dat blijkt uit een recent gepubliceerd onderzoek van de Bogaziçi Universiteie en de Open Society Association.

Het onderzoek 'Anderszijn en discriminatie in Turkije' werd uitgevoerd de periode van 15 februari tot en met 25 april jl. In achttien provincies werkten daarvoor 1.811 respondenten mee aan het onderzoek.
 
De onderzoekers zijn vooral getroffen door het antwoord op de vraag van welke groep in de samenleving rechten beperkt mogen of zelfs moeten worden. Uit de antwoorden blijkt dat de neiging tot discriminatie en achterstelling van bepaalde groepen in de Turkse samenleving sinds een vorig soortgelijk onderzoek vijf jaar geleden weinig tot niets is veranderd.
 
Een kleine meerderheid (53 procent) van de respondenten is sterk van mening dat het recht om je seksuele gerichtheid vrijelijk te uiten beperkt moet zijn. Dat is een lichte daling ten opzicht van het onderzoek in 2005, want toen was dit nog 58 procent.
 
Volgens 20 procent van de respondenten zijn de krijgsmacht en de politie voornamelijk verantwoordelijk voor discriminatie in de publieke sfeer. Ambtenaren worden door zeven procent genoemd.
 
Discriminatie vindt volgens de ondervraagden overwegend plaats in de eigen buurt. Daarnaast worden in veel mindere mate de werkplek (6 procent) en de eigen vriendenkring (5 procent) genoemd. Van de respondenten zegt 59 procent zelf overigens 'geen druk vanuit de eigen buurt' te ervaren.
 
Tweederde van de respondenten zegt dat vrouwen gediscrimineerd worden op de werkplek, door de familie en in het onderwijs.

Orhan Bucakli staat op de cover van de nieuwe L'HOMO. Een moslimhomo die vier jaar geleden zijn vrouw en kinderen verliet om zichzelf te zijn en nu homofeesten voor de Arabische gemeenschap organiseert.



Maandagavond werd de tweede editie van de gayglossy van LINDA in Café Montmartre in Amsterdam gepresenteerd. Vanaf dinsdag 11 mei te koop.

Linda de Mol kondigde Orhan Bucakli tijdens de lancering van de nieuwe L’HOMO aan als ‘homo, vader, moslim en dropdead gorgeous’. 'Hij is bekend in de homoscene. Nog geen BN’er, maar als het aan ons ligt duurt dat niet lang meer'.
 
Thomas Berge ('De blonde prins') staat wel in het blad - zie hier de sexy fotoshoot - maar mocht van zijn management niet op de cover. Omdat hij geen homo is en een coverfoto met groot L'HOMO boven zijn hoofd - dat zou maar weer tot misverstanden leiden...
 
'Het zijn mijn mooiste foto's ooit. En ik ben geen homo, want ik heb een prachtige vriendin', vertelt Thomas op de perspresentatie. 'Het is irritant dat de geruchten de hele tijd blijven'.
 
'Hij lijdt een beetje aan het Prins-Friso-probleem', zegt Linda de Mol. Van die Oranjeprins werd ook steeds gefluisterd dat hij homo was, tot hij via de Rijksvoorlichtingsdienst in een opmerkelijke verklaring liet weten dat dit niet zo is.
 
De L'HOMO #2 ligt vanaf dinsdag 11 mei in de winkel met onder andere een interview met André van Duin en Paul de Leeuw over bingo & one night stands, homoboeren en over leven met een kleine penis.
 
Op de cover van de vorige editie van L'HOMO stond Arie Boomsma. Die cover deed veel stof opwaaien, omdat Boomsma's werkgever de EO er niet over te spreken was. Boomsma werd zelfs geschorst en brak uiteindelijk met zijn werkgever.
 

Selma Aliye Kavaf, de Turkse Minister voor Vrouwen en Gezin, zei onlangs in een interview dat homoseksualiteit “een biologische afwijking is en medisch moet worden behandeld”.

Haar collega Recep Agdag, Minister van Volksgezondheid, zei hierop zich niet achter haar standpunt te scharen. Agdag stelde dat homoseksualiteit vanuit “individuele vrijheden” aanschouwd moet worden.
“De culturele en familiestructuur in Turkije leidt tot meerdere moeilijkheden voor homoseksuelen in de samenleving en zou meer tolerantie om moeten gaan met het onderwerp”, zo stelde hij.

Ontsteltenis is groot

COC Nederland, COC Amsterdam, Turkse verenigingen in Nederland en Pink Istanbul zijn ontstelt over de uitspraken van Kavaf en eisen dat de AK-partij en de Turkse regering zich scharen achter de standpunten van Agdag.

“De uitspraak van Kavaf is een voorbeeld van hoe autoriteiten op schadelijk wijze uitspraken kunnen doen die leiden tot haat en geweld tegen minderheidsgroepen. De traditionele Turkse samenleving kan deze uitspraak opvatten als legitimatie van geweld tegen holebi’s en transgenders. Discriminatie van en moorden op leden van de HLBT gemeenschap en het gebrek aan dialoog met de autoriteiten wijzen op een verontrustende trend. Minderheden moeten op hun overheid kunnen rekenen, in plaats van door hun eigen overheid in gevaar gebracht te worden”, vinden de organisaties stellen:

Kavaf en Agdag zijn beide lid van de Gerechtigheids- en Ontwikkelingspartij (AK-partij). Hun tegenovergestelde standpunten illustreren de splitsing over het onderwerp homoseksualiteit binnen de grootste Turkse politieke partij.
“De AK-partij van premier Erdogan zal nu moeten laten zien dat ze zich inzet voor democratische vrijheden en gelijke rechten voor iedereen, en niet slechts voor de groep burgers die bepaalde waarden in de Turkse samenleving nastreeft”, stellen de organisaties.

COC zal samen met haar Turkse partnerorganisaties Kaos GL (Ankara) en Lambda Istanbul blijven aandringen op een structurele dialoog met de autoriteiten. De Turkse gemeenschap in Nederland doet al jaren samen met de Nederlandse homobeweging stappen vooruit in haar acceptatie van homoseksualiteit en vreest dat de uitspraken ook schadelijk kunnen zijn voor de integratie van de Turkse gemeenschap in de Nederlandse samenleving.

De Turkse homoseksuele voetbalscheidsrechter Halil Ibrahim Dincdag kan weer wedstrijden gaan leiden. Dat werd mogelijk dankzij de inzet van PvdA-Europarlementariër Emine Bozkurt. Dincdag mocht geen duels meer leiden omdat hij als homoseksueel was geweigerd voor militaire dienst, een bepaling die doorslaggevend is om te kunnen aanblijven als toparbiter.

Toen Bozkurt lucht kreeg van deze zaak kwam zij in actie en schreef brief naar Senes Erzik, de erevoorzitter van de Turkse voetbalfederatie en vicevoorzitter van de UEFA . Aan de redactie van GK.nl laat ze weten: “Naar aanleiding daarvan heeft Erzik contact opgenomen met Mahmut Özgener, de voorzitter van de Turkse voetbalfederatie. Daarbij stelde hij dat discriminerende bepalingen niet door de beugel kunnen.”

“Om mee te doen aan de jaarlijke scheidsrechters-tentamens en fitheidstesten (die een scheidsrechter op topniveau moet afleggen om zijn werk te kunnen blijven doen) was er een bepaling dat scheidsrechters in militaire dienst moeten zijn geweest. Omdat Dincdag een dergelijke verklaring niet kon voorleggen - hij was afgekeurd voor dienst vanwege zijn homoseksualiteit- mocht hij niet deelnemen aan de tentamens. En kon dus zijn beroep op dit hoogste niveau niet meer uitoefenen.”

“Erzik heeft me meegedeeld dat deze discriminerende bepaling nu is afgeschaft! Dit betekent dat er geen reglementaire belemmeringen meer zijn voor deze scheidsrechter om zijn beroep uit te oefenen.”

Bron: GK.nl